missmeplease 9 Takipçi | 16 Takip
Kategorilerim
Diğer İçeriklerim (12)
Tüm içeriklerim
Takipçilerim (9)
26 03 2013

Bitmişim.

Bitmişim. |  görsel 1

Çoğumuz pes etmiyomuyuz zaten. Hedi pes edelim.Tüm günümü dışarda geçirdikten sonra çantamdan anahtarımı çıkarıp kapıyı açıyorum yalnızlığıma. Bomboş bi ev ve ben. Beynimde tüm gün yaşadıklarımı güncelleyen bişeyler var. Tüm gün yaşamak istemediğim ama nefretle yaşadığım o şeylerin düşüncelerini taşıyorum. Sonra pes ediyorum. Başa çıkamıyorum yaptıklarımla, yaşadıklarımla. Müziğin sesini açıyorum ve bağırarak söylemeye başlıyorum. Sanki tüm acımı kusuyorum. Müziğin ritmiyle uyum içinde dans ediyorum. Ben bi dansçıyım. Modern dans benim tutkum. Evet işte. Müziğin sesini açıyorum ve dansıma başlıyorum. Önce gözlerim doluyo, sonra ağlamaya başlıyorum. Kalbim sıkışıyo, "ben yaşıyorum" demeye zorlanıyorum. Çevremde düşüncelerimi, beni değiştirmeye çalışan insanlar, kendi çıkarları için çoğu zaman beni hiçe sayan insanlar, beni umursamadığı halde sanki çok umrundaymışım gibi davranan insanlar, ne zaman güldüğümü görseler "gülme" diyen i nsanlar var. Hepsine ayrı ayrı susmak öyle zor geliyor ki bazen. Pes ediyorum.  Her gün arkadaşlarımdan "bana yardım et" "yardımına ihtiyacım var" mesajları alıyorum ve onlara yardım ediyorum. Her günün sonunda "iyi ki varsın" "sen olmasan napardım" mesajları alıyorum. Ama yalnızım. Ben hep onlarlayım. Ama onlar yok. Arıyorum. Bulamıyorum kimseyi. Susamıyorum. Bunu yazarken bi yandan da yanağımdaki küçük su damlalarını siliyorum. Ki ben. Mutluluğun tek simgesiydim. Mutlu olduğum en büyük şey insanları mutlu etmekti. Mutlu olabileceğimi düşünürdüm her şekilde. Olurdum da zaten.İnsanları mutlu etmeye alışmıştım. Onlar mutlu olurlardı. Bende olurdum. Her zaman mutlu olmak için insanların mutluluklarını paylaşır, onların mutluluklarına ortak olurdum. Ben başkalarının mutluluğuyla mutlu olurdum. Kendi mutluluğum olabileceğini düşünmezdim de zaten. Ama bi gün beni mutlu eden farklı birşey oldu. Başka bi insanı ilgilendirmeyen sadece benim için varolan bi mutluluk. İnanamadım. Hiçbir zaman inanamadım. İnanamazdım, inanmaya çalışırdım. Ama o sırada mutlu oluyodum, yaşıyodum. Farkına varamadım. İnanayım derken herşeyi bok ettim. Pişmanım. Çünkü beni mutlu eden şey şimdi mutlu olamamamın tek sebebi. Şimdi ben de istiyorum diğerleri gibi olmak. İnsanlara hakaret etmek, acıtmak, bağırıp çağırmak durduk yere, herşeyi dalgaya vurmak, insanların istediklerini değil istemediklerini yapmak, kimi rahatsız ederse etsin kafama göre davranmak, kafama göre yaşamak. Bu mu yani? Siz bu musunuz? biraz insanlık kalsın nolur. İstemiyorum şimdi. Hiçbir şeyi istemiyorum. Onu yada bunu yapasım gelmiyo içimden. Mutsuzluğun dibine vurdum ilk defa. Boşluğa düşen benim. Ama kimse ben değilmiş işte. Kimse tutup çekmiyo ki beni. Tırmanmaya çalışıyorum. Susuyorum ve susuyorum. Sonuna kadar. Ölene kadar.  Tekrar ve tekrar.

 

 

 

 

SB

0
0
0
Yorum Yaz